Re-integratie als eigenrisicodrager WGA: je plichten op een rij

Als eigenrisicodrager WGA betaal je de uitkering van je zieke en arbeidsongeschikte (ex-)werknemers zelf. Dat maakt elke maand dat iemand niet terugkeert naar werk een directe kostenpost. Tegelijk geeft het je iets wat je bij het UWV niet hebt: regie over het traject, en dus invloed op hoe lang die kostenpost loopt. Hieronder staat wat je precies moet doen, hoe lang je verantwoordelijk blijft en wat je verstandig uitbesteedt.

Wat betekent eigenrisicodrager WGA?

Je draagt zelf het risico voor de WGA-uitkering van je (ex-)werknemers, in plaats van daarvoor een gedifferentieerde premie aan het UWV af te dragen. Je betaalt de uitkering en je organiseert de re-integratie, meestal samen met een verzekeraar en een uitvoerder.

Eigenrisicodragerschap kan voor de WGA gelden en voor de Ziektewet. Dat zijn twee aparte keuzes met eigen plichten. Wie beide draagt, heeft met twee verschillende groepen te maken: de Ziektewet gaat over mensen zonder loondoorbetalingsplichtige werkgever, de WGA over mensen die na twee jaar ziekte gedeeltelijk of volledig arbeidsongeschikt zijn verklaard. Meer over die eerste variant staat in eigenrisicodrager Ziektewet: voor- en nadelen.

Hoe lang ben je verantwoordelijk?

Vanaf de ingangsdatum van de WGA-uitkering ben je als eigenrisicodrager maximaal tien jaar verantwoordelijk voor de uitkering en de re-integratie. Tel daar de twee jaar loondoorbetaling bij op en je kijkt naar een periode van twaalf jaar waarin dezelfde medewerker op jouw lasten drukt. Daarna neemt het UWV het over.

Klik op de afbeelding om hem op ware grootte te bekijken. Bron: UWV.

Die termijn is de reden dat vroege inspanning zich hier harder terugbetaalt dan bij een gewone werkgever. Elke maand die je in het eerste jaar wint, kan aan het eind van de rit jaren schelen.

Stop je met het eigenrisicodragerschap, dan neemt het UWV je lopende gevallen niet over. De uitkeringen die tijdens jouw periode zijn ingegaan blijven bij jou, en voor (ex-)werknemers die op dat moment ziek zijn blijf je verantwoordelijk als zij later alsnog een WGA-uitkering krijgen. Controleer de exacte gevolgen altijd bij het UWV, want de voorwaarden en termijnen kunnen wijzigen.

Welke re-integratieplichten heb je?

Vier dingen moet je op orde hebben, en ze hangen samen.

Een re-integratieplan dat leeft. Niet een document dat bij aanvang is opgesteld en daarna in een map verdwijnt, maar een plan dat je periodiek evalueert en bijstelt als de situatie verandert.

Passend werk aanbieden of zoeken. Eerst binnen de eigen organisatie, en als dat niet kan, bij een andere werkgever. Dat is hetzelfde principe als in re-integratie tweede spoor, alleen loopt het hier door na het dienstverband.

De voortgang vastleggen. Wat heb je aangeboden, wanneer, en wat kwam eruit. Dit is het saaiste onderdeel en het enige waar je bij een geschil iets aan hebt.

Begeleiden naar werk bij een andere werkgever. Dat is het werk waar je zelf meestal niet op bent ingericht: vacatures zoeken, werkgevers benaderen, bemiddelen.

Laat je dit lopen, dan gebeurt er iets vervelends: er is geen partij die je corrigeert, dus het valt niet op. De uitkering loopt gewoon door voor jouw rekening, en op het moment dat er wel een geschil ontstaat, heb je niets om op terug te vallen. Hoe de uitkering zelf werkt, staat in WGA-uitkering: hoe werkt het.

WGA 80 tot 100: ook dan geldt de plicht

Veel werkgevers gaan ervan uit dat re-integratie bij een volledige arbeidsongeschiktheid geen zin meer heeft. Dat klopt niet, en het verschil zit in één woord: duurzaam.

Bij WGA 80 tot 100 is iemand volledig arbeidsongeschikt, maar is niet vastgesteld dat dit blijvend is. Er is dus uitzicht op herstel, en daarmee blijft de re-integratieplicht staan. Pas bij een IVA-uitkering, waarbij de arbeidsongeschiktheid wel duurzaam is, vervalt die inspanning.

Dat onderscheid is ook financieel belangrijk: een IVA-uitkering komt niet voor rekening van de eigenrisicodrager. Het loont dus om bij een langdurig volledige arbeidsongeschiktheid te laten toetsen of een herbeoordeling op zijn plaats is.

Zelf doen of uitbesteden?

Het administratieve deel kun je prima zelf houden: de dossiervoering, de periodieke evaluaties, het contact met de (ex-)werknemer. Dat vraagt discipline, geen specialisme.

Drie onderdelen besteed je in de praktijk uit, omdat ze een netwerk of een bevoegdheid vragen die je zelf niet hebt: het arbeidsdeskundig onderzoek dat vaststelt wat iemand nog kan, de bemiddeling naar een andere werkgever, en jobcoaching op de nieuwe werkplek.

Eén instrument wordt daarbij zelden genoemd terwijl het vaak het verschil maakt: de no-riskpolis. Die haalt bij de ontvangende werkgever het financiële risico weg als de medewerker opnieuw uitvalt. Noem dat argument in het gesprek met die werkgever, niet alleen in je dossier. Het is precies de twijfel die een plaatsing tegenhoudt.

Voor werkgevers: Care4Careers verzorgt het volledige re-integratie tweede spoor voor werkgevers, van arbeidsdeskundig onderzoek en dossieropbouw tot bemiddeling en plaatsing bij een andere werkgever.